Warianty i tło
Wskazanie wersji podstawowej oraz dopuszczalnych kontekstów. W tym opracowaniu zachowujemy pełnokolorowy znak i jasny podkład pliku.
Pulsujący znacznik + rozwiń pokazuje, ile podstron kryje kategoria. Dotknij go albo nazwy.
Znak rozpoznajemy szybciej, niż zdążymy przeczytać nazwę firmy — pod warunkiem, że za każdym razem wygląda tak samo. Księga znaku zapisuje kolor, proporcje i pole ochronne, żeby przy każdym banerze nie zaczynać tej samej dyskusji od nowa.
Podstawowa dokumentacja znaku OSK AKME — strona tytułowa i sześć plansz z regułami. Tyle wystarcza, żeby znak był rozpoznawalny tak samo na stronie, w mediach społecznościowych i na aucie szkoleniowym. Każda plansza odpowiada jednej stronie dokumentu PDF.
Wersją podstawową jest znak pełnokolorowy. Na ciemnym tle kładziemy go na jasnej planszy z zaokrąglonym narożnikiem — kontur i cienie maskotki potrzebują jasnego podkładu, żeby nie zlały się z tłem.
Powiększ planszę ↗Jednostka pola ochronnego to x = 1/6 szerokości znaku. Tyle wolnej przestrzeni zostaje z każdej strony — bez tekstu, innych znaków i krawędzi formatu. Mierzymy od obwiedni grafiki, nie od białego marginesu pliku.
Powiększ planszę ↗Niebieski #0077FF buduje kontur znaku i podkład podpisu. Czerń #000000 i biel #FFFFFF odpowiadają za czytelność nazwy. Trzy kolory to nie ubóstwo, tylko warunek rozpoznawalności — im krótsza paleta, tym trudniej ją rozmyć. Wersję CMYK do druku wydajemy z pliku wektorowego.
Powiększ planszę ↗Minimalna szerokość znaku w internecie to 240 px. Poniżej tej wartości drobny podpis „nowoczesna szkoła jazdy” przestaje być czytelny, a nieczytelne logo nie pracuje na markę — w takim miejscu lepiej nie umieszczać go wcale.
Powiększ planszę ↗Znak skalujemy proporcjonalnie. Rozciągnięcie w jedną stronę zmienia relację maskotki, nazwy i podpisu — oko wyłapuje to natychmiast, nawet jeśli nie potrafi nazwać przyczyny. Przełącznik obok pokazuje różnicę.
Powiększ planszę ↗Teczka, materiały drukowane i oklejony pojazd — ten sam znak w trzech technologiach. Plansza pokazuje, jak reguły z poprzednich stron wyglądają na gotowych materiałach OSK AKME.
Powiększ planszę ↗
Odpowiadam osobiście, zwykle tego samego dnia. Żadnych newsletterów.
Zbyt szerokie albo zbyt płaskie logo przestaje wyglądać jak ten sam projekt. Przełącz przykład i zobacz różnicę na własne oczy.
Najczęstsza przyczyna nie jest złośliwa: ktoś wrzuca logo w pole o innych proporcjach i rozciąga je „na całość”. Dlatego księga podaje jedną wartość zamiast trzech akapitów — łatwiej jej przestrzegać.
Dokumentacja logo odpowiada na jedno pytanie: jak używać istniejącego znaku, żeby po roku wyglądało tak samo jak w dniu oddania. Sześć reguł, sześć decyzji podjętych raz — zamiast tej samej dyskusji przy każdym materiale.
Wskazanie wersji podstawowej oraz dopuszczalnych kontekstów. W tym opracowaniu zachowujemy pełnokolorowy znak i jasny podkład pliku.
Pole ochronne oddziela logo od innych elementów. Minimalny rozmiar ma chronić czytelność nazwy i drobnego podpisu.
Wartość w pikselach, poniżej której znak przestaje być czytelny. Granica chroni najdrobniejszy element logo — podpis pod nazwą.
Kody kolorów gotowe do skopiowania. Krótka paleta ułatwia pilnowanie spójności: trzy wartości zapamiętuje każdy, dwadzieścia nie zapamiętuje nikt.
Rozciąganie, obracanie, zmiana kolorów, własne cienie. Pokazujemy je wprost, bo zakaz z przykładem działa lepiej niż zakaz opisany słowami.
Strona, social media, druk, oklejony pojazd. Każdy nośnik ma inne ograniczenia, a znak ma w nich pozostać tym samym znakiem.
Projektowanie logo dotyczy stworzenia znaku. Księga dokumentuje sposób jego użycia. Branding i rebranding obejmuje szerszą pracę nad identyfikacją marki.
Dokumentację wyceniamy po obejrzeniu plików. Komplet wektorów i jasna historia projektu to inna praca niż odtwarzanie znaku z jedynego zachowanego JPG-a — a to właśnie stan materiału źródłowego decyduje o czasie. Kwotę znasz przed startem.
Dobry dokument zaczyna się od prawidłowego pliku. Zanim zapiszemy zasadę, sprawdzamy, czy znak ją wytrzyma: czy ma wektory, czy warianty są spójne i czy ktoś po drodze nie „poprawił” go w Wordzie.
Zobacz również rzeczywisty rebranding AKME i przygotowanie logo do druku. Jak wygląda znak zbudowany wokół maskotki, pokazuje case study Brakezilla.
Weryfikujemy kompletność plików, proporcje, istniejące warianty i sposób używania logo.
Każda reguła wynika z konstrukcji znaku, nie z szablonu. Pole ochronne liczymy z jego proporcji, minimalny rozmiar — z czytelności najdrobniejszego napisu.
Zasady sprawdzamy na realnych materiałach klienta, nie na przykładach z szablonu. Dokument dostajesz w PDF, gotowy do wysłania drukarni, agencji i nowemu pracownikowi.
Trzy różne dokumenty, trzy różne budżety. Różnica nie polega na liczbie stron, tylko na tym, ile decyzji zapada poza samym logo.
Jeśli znak dopiero ma powstać, zacznij od brandingu i rebrandingu — dokumentacja jest ostatnim etapem tej pracy, nie pierwszym. Przykład pełnej drogi opisaliśmy w case study rebrandingu OSK AKME.
Sześć pytań, które padają, zanim znak trafi do drukarni albo do nowego wykonawcy.
Dokument opisuje jeden element — logo: jego warianty, pole ochronne, minimalny rozmiar, kolory i błędne użycia. Brandbook opisuje całą markę, więc dokłada typografię, kolorystykę materiałów, zasady zdjęć, ikony i szablony nośników.
W praktyce mała firma zaczyna od księgi znaku i wraca po brandbook wtedy, gdy materiały zaczyna przygotowywać więcej niż jedna osoba.
Sześć rozstrzygnięć: wersje znaku i dopuszczalne tła, pole ochronne, minimalny rozmiar, paletę kolorów z kodami, przykłady błędnych użyć i pokazanie znaku na realnych nośnikach.
Tyle wystarcza, żeby strona, profil w mediach społecznościowych i materiał do druku wyglądały jak jedna firma.
Do wersji cyfrowej wystarczy poprawny plik rastrowy w dużej rozdzielczości. Do parametrów druku — spadów, przeliczenia na CMYK, wersji jednokolorowej — potrzebny jest wektor.
Jeśli wektora nie ma, odtwarzamy znak w wektorze przed dokumentacją, nie w jej trakcie — to osobny etap pracy nad identyfikacją wizualną.
Nie. Księga mówi, jak używać znaku; pliki są tym, czego się używa. Dokument i komplet plików wydajemy razem, bo osobno jedno i drugie szybko przestaje działać — reguła bez pliku jest teorią, a plik bez reguły trafia na baner rozciągnięty w poziomie.
Podstawowa dokumentacja znaku zaczyna się od 600 zł netto. O ostatecznej kwocie decyduje stan znaku: komplet wektorów i uporządkowana historia projektu to jedna sytuacja, odtwarzanie logo z jedynego zachowanego JPG-a — zupełnie inna.
Opisz swój przypadek w formularzu wyceny; kwotę podajemy przed rozpoczęciem pracy, a rozliczenie idzie proformą i fakturą do KSeF.
Potrzebuje jej każda firma, która przekazuje logo komuś z zewnątrz — drukarni, agencji, producentowi gadżetów, administratorowi strony. Każde takie przekazanie bez zasad to jedna szansa na to, że znak wróci w innym kolorze albo innych proporcjach.
Przy jednoosobowej działalności, która sama robi wszystkie materiały, księga może poczekać.
Prześlij dostępny znak i opisz, gdzie ma się pojawiać. Ustalimy potrzebny zakres dokumentacji oraz materiałów.
Używamy plików cookie do analityki i marketingu. Bez Twojej zgody nie uruchamiamy żadnych narzędzi śledzących — działa tylko to, co niezbędne do obsługi strony. Szczegóły w polityce prywatności.